، بر عكس خيلي ها كه از دوران خدمت سربازي  مينالند من از

سربازي كلي خاطره خوب دارم چون جاهايي خدمت كردم كه هميشه عاشق اين جور جاها بودم. بعد از آموزشي تقسيم شديم واز شانس خوب من افتادم آستارا و در گردنه حيران مشغول انجام خدمت شدم. اواخر خدمت سربازي من در پاسگاه مرزي" ونبين" واقع در ارتفاعات گردنه زيبا و باصفاي حيران بود. اين پاسگاه آخرين پاسگاه مرزي آستارا بود و بعد از اون پاسگاههاي استان اردبيل  شروع ميشد اين منطقه جزو ييلاغهاي زيباي آستارا محسوب ميشد وداراي آثار باستاني فراواني از دوران گذشته بود. روبروي پاسگاه و در حد مرزي ايران و كشور آذربايجان كوه بسيار زيبايي بود كه در سمت ايران ديواره هاي بسيار بلند و خطر ناكي داشت قله و خط الراس غربي اين كوه مرز مشترك بود . نام اين كوه برگرفته ازقلعه مخروبه اي كه در بالاي آن قرار داشت بود. نام اين قلعه "شين دان" است كه از زمان سرخ جامگان بجا مانده و يكي از قلعه هاي معروف" بابك خرمدين "بوده .

هميشه دوست داشتم از اين كوه بالا برم ولي بخاطر نداشتن تجهيزات كافي بي خيال ميشدم. تير ماه سال 81 بود و تنها يك ماه از خدمت سربازي من باقي مونده بود كه با بهترين دوست دوران سربازيم "جواد غلامي پرور دل را زديم به دريا و تصميم گرفتيم هر طور شده از اين كوه بالا بريم و قله را فتح كنيم چون ميدونستم كه بعد از سربازي ديگه هرگز نمي تونم  بسمت اين كوه بيام ،چرا كه هيچ غير نظامي اجازه نزديك شدن به اين منطقه مرزي را نداشت . با اجازه فرمانده و بمنظور گشت مرزي از پاسگاه زديم بيرون و بعد از  گذشتن از جنگل انبوه و پر شيبي كه در دامنه كوه قرار داشت رسيديم پاي ديواره اصلي وشروع كرديم به صعود ديواره . حمل اسلحه ازيك طرف و نداشتن كفش  مناسب و طناب وساير لوازم مورد نياز از طرفي ديگه،كارمون را خيلي سخت كرده بود و مجبور بوديم از مسيرهاي سبك و راحت صعود كنيم .بعد از حدود 4 ساعت تلاش نفس گير روي ديواره بالاخره من و جواد موفق شديم به قله برسيم  از خوشحالي داشتيم پر در مياورديم  چون موفق شده بوديم به جايي برسيم كه بخاطر قرار گرفتن در مرز و صعب العبور بودن پاي كمتر كسي تا آنروز به اونجا رسيده بود. وقتي از بالا به مسير صعودمون نگاه كردم متوجه شدم كار خيلي خطرناكي كرديم كه، با دست خالي، آمديم بالا و اگر مي خواستيم از همان مسير برگرديم ممكن بود حادثه ساز باشه . مسير فرود عوض شد و از روي خط الراس غربي كوه كه دقيقا روي نوار مرزي بود به سمت پايين حركت كرديم

مسير پايين آمدنمون خيلي سخت تر از بالا رفتنمون بود اما امن تر و باصفاتر بود. بعد از گذشتن از كنار ميله هاي مرزي ايران و جمهوري آذربايجان و مرغزار بسيار زيبايي كه در دامنه كوه بودبه  سمت پاسگاه بر گشتيم .