دور شدن از تنگنای صنعت و غوغای شهر............وارهیدن از بلای سستی و بلوا و دهر
سعی برخورداری از آزادی و آسودگی ....................چاره سازی ملال و پوچی وبیهودگی
رستن از آلایش وفکروپلشتی های ذهن................پاکگشتن از غبارروح وزشتی های ذهن
باز برگشتن به دامان طبیعت شادمان........................زیستنی دلخواه در پردیسپربارجهان
تن سپردن بر نشاط موج در آغوش آب .....................جان گرفتن از نوازشهای گرم آفتاب
خوش غنودن در پناه آتشی یلد افروز.......................شاد خیزی با سبکبالان در آغاز روز
شادکام از رنگ و بوی رستنی های قشنگ..............مهرورزی با زمین وآسمان وآب وسنگ
شستن زنگار جان در چشمه مهتا ب و مه................. گسترش بخشیدن گنجینه های خاطره
گوش دادن برترنمهای روح افزای رود.................دل سپردن برنوای مرغکان خوش سرود
جستجوی فرصت آرامش فکروروان.......................سیردرآفاق وانفس کشف یاران جهان
بازدید از دیدنی ها و تماشای زمین.........................کنج دنجی برگزیدن در فراخنای زمین
غرق گشتن در سکوت دره های وهمناک .............گفت وگو باخلوت سرچشمه های بکروپاک
درک تنهائی در این گسترده نظم بیکران.....................حس آزادی جان ورستن ازقید وزمان
ره گشودن درمیان لشکر کولاک وبرف .......... انتخاب نقش خویش درصحنه ای پاک وشگرف
پیش رفتن در دل تاریکی و باران و باد......................خو گرفتن با محیط تند خوی خوش نهاد
آشنائی با عتاب و مهر همخوان فصول....................شاد خواری بخردانه بر سر خوان فصول
بهره مندی وجود زا نعمت هستی ناب..........................کامیابی دل از شادی وسر مستی ناب
لذت ازوضع وشگفت وحیرت افزای حیات.......................همسرائی با هم آوازان زیبای حیات
همنوائی با شبانان دلیر و ساده دل.................................همدلی با عاشقان ساده آزاده دل
همزبانی با یلان آگه درد آشنا.....................................همنشینی با دلاور یاوران همنوا
همنوردی با هم آوردان رنج و ماجرا..............................همرهی با راهیان پاکپوی اوجها
دوستیابی دربی آلایش ترین کنج سپهر.......................دست یابی بر شکوه سادگی و کنج مهر
کنجکاوی در زوایای شگرف و ژرف غار........................پا نهادن بر چکاد سر فرازکوهسار
دست یازیدن بر اوج دور از دست محال.........................پرگشودن درفضاهای فراسوی خیال
لذت مرگ و گریز از مرز مرگ و زندگی....................شادی از احساس نیرومندی و سرزندگی
آب دیدن در گداز آزمون فولاد وار .........................ناب گشتن لعل سان در بوته سختی وکار
کسی آگاهی بر ابعاد وجود خویشتن...........................سنجش کارآیی تاب وتوان جان و تن
آزمون زیستن در ورطه ناسازگار........................تکیه کردن بر توان خویش و همگامی یار
پایداری وشکیب از همنورد آموختن...........................توشه ای از آزمون وچیرگی اندوختن
بهره گیری از فداکاری و یاری و گذشت.................شوق رفتن تا رسیدن سرخوشی در بازگشت
بسط تحکیم اراده حفظ یارایی جان .............................با فراتر رفتن از محدوده ذهن وتوان
رهگشایی با روشهای نو ودشوارو بکر ....................اعتلای جسم وجان خویشتن با کاروفکر
تازگی و شور بخشیدن به سیر زندگی........................خلق ارزشهای نو در ورزش وپویندگی
شرح این حالات واحساسات شور انگیز و پاک ..............پاسخی باشد مگر بر پرسش اهل مغاک
که چه باشد زین تکاپو کوهنوردان را هدف؟...............در چه راهی مینمایند نیروی خود را تلف؟
یا دلیل این همه سعی و تلاش و رنج چیست ؟..........مقصد آیا جز شکار وکشف کان و گنج نیست؟
آری آری قصد ما صید است و کشف گنج و کان ...............اما نه آنسان که باشد پیشه سوداگران
قصد ما کوشش برای اعتلای زندگی است................سعی ما کشف شکارو لحظه های زندگیست
گنج ما اندوخته ای از یاری و مهرو وفاست.......... خاطرات دلکش و شادی خاطر کان ماست
کوهساران سنگر آزادی و آسودگیست ....................آخرین دژ در قبال یورش و آلودگیست
آیت پایندگی و مامن آزادگیست ................................منشا آبادی وخیر ونماد سادگیست
جایگاه پایداری نمودارو شکوه.............................مظهر زیبایی وسرچشمه پاکیست کوه
بر کنار از دشمنی وخشم وجنجال وجدال..................بی نیاز از داور و تشویق و سکوی مدال
عاری از نیرنگ و ترفند سازی و نا راستی ............فارغ از کین توزی و عاز و کژی وکاستی
کوهساران جای ناز پروردگان خام نیست..............ورزش کوه کار هر جویای کام و نام نیست
کوهنوردی ورزش وپالایش جا ن و تن است.........راه پیوستن به ما ورستن از عجب من است
این همه جان مایه از دامان کوه داریم ما................زین سبب شیدای کوهساریم وکوهیاریم ما
((محمد نوری))
با سپاس فراوان از محمد صبوری که این متن زیبا را ارسال کرده
