سال نو مبارک

بسم الله الرحمن الرحيم

فرا رسیدن سال جدید خورشیدی بر همگان مبارک

ديواره شين دان

خاطره يك روز زمستاني

صبح جمعه بهـمن ماه بود. من بهـمراه پيـمان رضايي و مهدي كارگشا و برادر پيمان (پژمان) و يكي از دوستان پيمان راهي چشمه خاك شديم هوا بســيار سرد بود وبرف زيادي تو كـوه بود و بسختي حركت ميكرديم مسـير بعد از بارش برف تقريبا بكر بود و ما اولين گروهي بوديم كه زده بوديم به كوه ، پيمان جلوتر از همه حركت ميكرد و برف كوبي ميكرد و ما از جـاي پاهاي پيـمان حركت ميكرديم وكارمون راحت بود  برف زيـاد سفت نبود ، كف  كفشهاي پژمان خيلي صاف بود و مدام زمين ميخورد و ما كلي به زمين خوردنش مي خـنديديم تا اينكه به چشـمه خاك رسـيديم وخواستـيم چادر بزنيم ولي چون  پيمان فراموش كرده بود ميخـهاي چادر را با خود ش بيـاره نتونستيم تو چادر بشينيم چون با كوچكترين حركت چادر جابجا مي شد و مجبور شديم چادر را جمع كنيم و روي برفها بشينيم بعد از خوردن صبحانه احساس كردم انگشــتهاي پام خيلي بي حس شده پاهام را از كفش در آوردم و بعد از خشك كردن كفش و جوراب كمي با آتيش گرمـشون كردم تا بحالت عادي برگشت هوا كمي گرم و قابل تحمل  شده بود. با مهدي كارگـشا مشغول سـاختن يك خونه برفي شديم، اين كار تا موقع ناهـار ما را مشغول كرد . ناهار جاتون خالي جوجه بود كـه پيمان زحمتشو كشيده بود بعد از خوردن ناهــار مشغول بازي  شديم البته همچنان روي زمين چون خونه برفي كه ساخته بوديـم فـقط بدرد شغالـها ميخورد كه شب ازش بعنوان مكان استفاده كـنن.

بعد از خوردن عصرونه تصميم گرفتـيم از روي خط الـراس بريم بسمت" كوه سرخه " واز اونجا بيايم پايين هوا سرد شده بود و برفـها يخ زده بود طوري كه من براحتي روي برفها راه ميرفتم ولي پيمان چون وزنش خيـلي زياد بود دائـم تو برف فرو ميرفت و پژمان هـم مثل صبح  كه داشـتيم ميامديم تند تند زمين ميخورد مسير شـيب زيادي داشت مهدي كارگشا كرامپونـهاشو باز كرد و به پژمان داد. تو مســير پيمان يك جاي توپ واسه سرسره بازي پيدا كرد و مشغول شديم به سرسره بازي با پيـشرفته ترين تجهيزات (پلاستيك پفك!) آنقدر سرگرم بازي بوديم كه نفهميديم كي غروب شد هوا زياد تاريك نبود ولي ادامه دادن مسير از روي كـوه خطرناك بود تصـميم گرفتيم از كوه بياييم  پايين  واز دره برگرديم  نزديكـيهاي خونه مصطفي گردويي بوديم كه من سر خوردم وداخل يك شكاف افتادم كه برف روي اون را پوشيده بود

تا گردن فرو رفته بودم و پام بد جوري گير كرده بود هر چي تقلا كردم نتونستم خودمو بيرون بكشم

پيـمان كه ديد من بد جوري خف خوردم آمد كمك و ومنو كشيد بيرون خدا را شـكر كردم چون اگه  مثل برنامه هاي قبل  تنها بودم احتمالا تا صـبح يخ زده بودم به راهمـون ادامه داديم تا رسيديم به شهرك گردو تا رسيدم خونه به جاي شنيدن خسته نباشيد كلي بد و بيراه از بابا و مامان شنـيدم نگاه  به ساعت كردم سـاعت ده و نيم شب بود و من  به خونه گفته بودم كه قبل از غروب  بر ميگردم و اونـها هم حسابي نگران شده بودن سريع رفتم و يك دوش آبگرم  گرفتم و شام خوردم و مشغول نوشتن اين خاطره در دفتر خاطراتم شدم  وبعد به خواب رفتم.

اطلاعات تکمیلی

برخي از دوستان خواسته بودن در مورد چگونگي رفتن به هفتاد قله توضيح بدم

بايد به عرض برسونم تا جايي كه من ميدونم براي رفتن به اكثر جاهاي 70 قله

نيازي به مجوز نداره مثل خير آباد ومشك آباد و انجدان ولي در اين منطقه دو محدوده

محصور وجود داره كه در اصطلاح بهش ميگن" محدوده امن " كه براي ورود به

اين 2 محدوده نياز به اخذ مجوز از" سازمان محيط زيست استان" داره

اين دو محدوده در مجموع شامل 20% كل منطقه را در بر گرفته .

محدوده امن شمالي شامل:ارتفاعات هفتاد قله، بر آفتاب، دره هاي معروف

چكاب، سيبك،بزندر كه بدليل موقعيت خوب زيست محيطي و فراواني علوفه و امنيت

بالا زيستگاه زمستاني جانوران كوه زي مثل كل و بز و ميش و پلنگ است.

محدوده امن جنوبي شامل: ارتفاعات حر، لته در ، سله بهر، وابسر ميباشد و

بدليل شرايط خوب و دارا بودن چشمه هاي فراوان زيستگاه ييلاقي وحوش

منطقه بحساب مياد.بجز دو محدوده فوق شما ميتونيد به راحتي به بقيه نقاط اين

منطقه بريد و از

زيبايي هاي اين منطقه لذت ببريد البته بايد بگم شكار و تخريب محيط زيست و چراي

دام در تمامي نقاط اين منطقه ممنوع است.راستي يادتون باشه اگر به اين منطقه

رفتيد  آب به اندازه كافي برداريد در ضمن پيشنهاد ميكنم برنامتون را جوري

تنظيم كنيد كه مجبور به شب ماني تو منطقه نشيد مخصوصا در فصل زمستون

اگر هم نظر منو بخواهيد بيشتر بريد سمت خير آباد و انجدان چون هم با صفا ترن

هم كوهها و غارهاي توپي دارن.رفتيد جاي مارا هم خالي كنيد

((معرفي منطقه حفاظت شده هفتاد قله اراك))

((معرفي منطقه حفاظت شده هفتاد قله اراك))

از آنجايي كه تصميم گرفتم وبلاگم منحصرا مختص خاطرات نباشه از اين پس بخشي را هم به معرفي مناطق تفريحي و گردشگاههاي حومه اراك اختصاص ميدهم كه در اولين بخش از اين موضوع به بررسي منطقه هفتاد قله مي پردازم، اميد وارم كه مورد توجه دوستداران و علا قه مندان طبيعت قرار بگيره.

ضد حال در قله توچال

خماری کوه

روز دلگير

تابستان 78 تمام شده بود روزشنبه سوم مهر ماه بود  ه بود وقبل از رفتن به ساوه تصميم گرفتم يك بار ديگه بزنم بيرون از بين همه بچه ها فقط مهدي و علي  را پيدا كردم صبح زود از خونه زديم بيرون ورفتيم ميدان امام و از آنجا با ماشين رفتيم پل دو آب وپياده تا اسكون رفتيم يك جاي ساكت و با صفا پيدا كرديم ونشستيم بر عكس هميشه آنروز خيلي هوا دلگير بود ما سه تا هم كه يكي از يكي گرفته تر بوديم ،من جدا از علي و مهدي زير يك درخت سنجد بزرگ نشسته بودم و به لجور نگاه مي كردم  وهايده گوش ميكردم و يادم نيست كدوم آهنگش بود ولي از كاست

"گل سنگم"بود كه ا زش خيلي خاطره داشتم . خيلي دوست داشتم بزنم به كوه و يك بار ديگه

از لجور برم بالا و روي قله اش قدم بزنم و از اون بالا مناظر اطراف را نگاه كنم اما اصلا حسش نبود .رفتم پيش بچه ها ديدم هر دوتايي گرفتن خوابيدن حوصله ام سر رفته بود، رفتم تو آب

ولي حس آبتني هم نداشتم آمدم بيرون و گرفتم خوابيدم پيش بچه ها، بعد از ظهر واسه ناهار بلند شدم با بي ميلي  كمي غذا خوردم وبعد از گرفتن چند عكس يادگاري برگشتيم آمديم خونه . آنروز دلگير ترين روزي بود كه در تمام اون سالها داشتم نميدونم آ نروز چه مرگمون بود .

www.irLearn.com